پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۸۳

خورشید رخت شبی که وصل آراید

با پرتو او ستاره پیدا ناید

وان روز که از هجر دری نگشاید

در روز مرا ستاره می بنماید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۵چون حق مروت و کرم نگزارید
  2. شمارهٔ ۸۶چون کار من از شهاب بر چرخ رسید
  3. شمارهٔ ۸۷برخاست دلم تا دگری بگزیند
  4. شمارهٔ ۸۸آن دل که ز غم خون شد اگر به بیند
  5. شمارهٔ ۸۹یاد تو چو جان در دل من بنشیند
  6. شمارهٔ ۹۰ای دل طمع از جفاپرستی بردار
  7. شمارهٔ ۹۱جانم به سر زلف مشوش بگذار
  8. شمارهٔ ۹۲ای از غم هجران تو ای طرفه نگار
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.