مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۹۲
ای از غم هجران تو ای طرفه نگار
در هر نفسی شکایتم بودی کار
وامروز که با خوی بدت گشتم یار
از هجر تو شکرست به روزی صد بار
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۹۴یک تیر جفا نماند کان زیبا یار
- شمارهٔ ۹۵با من چو گل ار شبی بپیوندد یار
- شمارهٔ ۹۶ای دل ز ره دراز می آید یار
- شمارهٔ ۹۷گر دیده بدی روی ترا یوسف مصر
- شمارهٔ ۹۸من دوش به یار گفتم ای تنگ شکر
- شمارهٔ ۹۹چون لطف سماع هست جامی کم گیر
- شمارهٔ ۱۰۰با یار جفا جوی پس از هجر دراز
- شمارهٔ ۱۰۱بی زلف تو شد چشم من از ابر خجل
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.