پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۹

بر درگه وصل یار سرهنگانند

بی سیمان را ز در برون می رانند

در صدر وصال او گرم ننشانند

آخر دل خسته را ز من نستانند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۱لعل لبت ار به بوسه سرکش نبود
  2. شمارهٔ ۷۲مگذار که سودم به زیان در برود
  3. شمارهٔ ۷۳دوش ار چه دلم ز درد هجران پر بود
  4. شمارهٔ ۷۴ابر آمد کز جود سرافراز شود
  5. شمارهٔ ۷۵تن کیست که با وصل تو دمساز شود
  6. شمارهٔ ۷۶یارم چو گه خشم کم آزرم شود
  7. شمارهٔ ۷۷هر کو به جهان غمخور زلف تو شود
  8. شمارهٔ ۷۸وقت است که حسن تو وبال تو شود
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.