پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۸

شکرست که جان لطف بر جای بماند

صحت بر شاه عالم آرای بماند

المنة لله که ازین رنج برست

پایی که ازو زمانه بر پای بماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰از لشکر صبرم علمی بیش نماند
  2. شمارهٔ ۶۱دل با تو برفت هیچ منزل که نماند
  3. شمارهٔ ۶۲ای دوست مخور خون غم اندوزی چند
  4. شمارهٔ ۶۳با چشم چگونه اشگ دارد پیوند؟
  5. شمارهٔ ۶۴بیش از مه رخسار تو پرتو نخرند
  6. شمارهٔ ۶۵دست تو به جود طعنه در میخ زند
  7. شمارهٔ ۶۶یارم سر سرو سایه ور می شکند
  8. شمارهٔ ۶۷بر تیغ تو شاه روم سر عرضه کند
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.