پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۰

از لشکر صبرم علمی بیش نماند

وز هر چه مرا بود غمی بیش نماند

وین نادره تر که از سر عشق هنوز

دم می دهد و مرا دمی بیش نماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲ای دوست مخور خون غم اندوزی چند
  2. شمارهٔ ۶۳با چشم چگونه اشگ دارد پیوند؟
  3. شمارهٔ ۶۴بیش از مه رخسار تو پرتو نخرند
  4. شمارهٔ ۶۵دست تو به جود طعنه در میخ زند
  5. شمارهٔ ۶۶یارم سر سرو سایه ور می شکند
  6. شمارهٔ ۶۷بر تیغ تو شاه روم سر عرضه کند
  7. شمارهٔ ۶۸در کوی توام سینه پر سوز افگند
  8. شمارهٔ ۶۹بر درگه وصل یار سرهنگانند
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.