پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹

گل از رخ گلرنگ تو تشویر خورد

نرگس ز کمان ابروت تیر خورد

در نیشکر سبز شکر در طفلی

گویی ز لب چون شکرت شیر خورد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱دل گر سوی لهو و ناز کم می یازد
  2. شمارهٔ ۵۲چون طبع تو با یار جفا می ورزد
  3. شمارهٔ ۵۳چون لشکر عارضه به بد رای تو زد
  4. شمارهٔ ۵۴دریاب دلی را که به داغت سوزد
  5. شمارهٔ ۵۵هر دم به تو خصمی دگرم برخیزد
  6. شمارهٔ ۵۶گفتم ز سپاهان مدد جان خیزد
  7. شمارهٔ ۵۷بر عمر دراز شه علامت باشد
  8. شمارهٔ ۵۸شکرست که جان لطف بر جای بماند
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.