باباافضل کاشانی
رباعی شمارهٔ ۴۳
ای در طلب آن که لقا خواهی یافت
وقتی دگر از فوق سما خواهی یافت
با توست خدا و عرش اعظم دل توست
با خود چو نیابی اش کجا خواهی یافت
باباافضل کاشانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۴۵آرامِ مَنا! کجاست آرامگهَت
- رباعی شمارهٔ ۴۶بر خود چه نهی رنج در این جای سِپَنج
- رباعی شمارهٔ ۴۷هستی تو سزای این و صد چندین رنج
- رباعی شمارهٔ ۴۸ای کرده فریبنده جهانت گستاخ
- رباعی شمارهٔ ۴۹عمر تو اگر فزون شود از پانصد
- رباعی شمارهٔ ۵۰چون درد توام در این دل ریش افتاد
- رباعی شمارهٔ ۵۱دل نعره زنان ملک جهان می طلبد
- رباعی شمارهٔ ۵۲غم با لطف تو شادمانی گردد
درباره‌ی باباافضل کاشانی
افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.