پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۱

دل نعره زنان ملک جهان می طلبد

پیوسته وجود جاودان می طلبد

مسکین خبرش نیست که صیاد اجل

پی بر پی او نهاده، جان می طلبد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۳عشق تو مرا زندهٔ جاویدان کرد
  2. رباعی شمارهٔ ۵۴در عشق تو جان بوالهوس می میرد
  3. رباعی شمارهٔ ۵۵یاد تو کنم دلم چنان برخیزد
  4. رباعی شمارهٔ ۵۶چندان برو این ره که دویی برخیزد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۷دنیا مطلب تا همه دین ات باشد
  6. رباعی شمارهٔ ۵۸از شبنم عشق خاک آدم گل شد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۹تا داروی او درد مرا درمان شد
  8. رباعی شمارهٔ ۶۰صاحب نظران که آینهٔ یکدگرند
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.