پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۸

از شبنم عشق خاک آدم گل شد

صد فتنه و شور در جهان حاصل شد

چون نشتر عشق بر رگ روح زدند

یک قطره فرو چکید و نامش دل شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۰صاحب نظران که آینهٔ یکدگرند
  2. رباعی شمارهٔ ۶۱مردان رهت که سرّ معنی‌ دانند
  3. رباعی شمارهٔ ۶۲مردان رهت واقف اسرار تواند
  4. رباعی شمارهٔ ۶۳آنان که ز معبود خبر یافته اند
  5. رباعی شمارهٔ ۶۴در مصطبهٔ عمر ز بدنامی چند؟
  6. رباعی شمارهٔ ۶۵تا حا و دو میم و دال نامت کردند
  7. رباعی شمارهٔ ۶۶آن ها که زمین زیز قدم ها فرسودند
  8. رباعی شمارهٔ ۶۷ناکرده دمی آن چه تو را فرمودند
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.