پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۰

چون درد توام در این دل ریش افتاد

بیگانگی ام نخست بر خویش افتاد

چون دیده به جستجوی رویت برخاست

از آرزوی تو اشک در پیش افتاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۲غم با لطف تو شادمانی گردد
  2. رباعی شمارهٔ ۵۳عشق تو مرا زندهٔ جاویدان کرد
  3. رباعی شمارهٔ ۵۴در عشق تو جان بوالهوس می میرد
  4. رباعی شمارهٔ ۵۵یاد تو کنم دلم چنان برخیزد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۶چندان برو این ره که دویی برخیزد
  6. رباعی شمارهٔ ۵۷دنیا مطلب تا همه دین ات باشد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۸از شبنم عشق خاک آدم گل شد
  8. رباعی شمارهٔ ۵۹تا داروی او درد مرا درمان شد
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.