پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۷

هستی تو سزای این و صد چندین رنج

تا با تو که گفت کاین همه بر خود سنج

از خوردن و خواستن بر آسا و بباش

و آرام گزین که خفته ای بر سر گنج

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۹عمر تو اگر فزون شود از پانصد
  2. رباعی شمارهٔ ۵۰چون درد توام در این دل ریش افتاد
  3. رباعی شمارهٔ ۵۱دل نعره زنان ملک جهان می طلبد
  4. رباعی شمارهٔ ۵۲غم با لطف تو شادمانی گردد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۳عشق تو مرا زندهٔ جاویدان کرد
  6. رباعی شمارهٔ ۵۴در عشق تو جان بوالهوس می میرد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۵یاد تو کنم دلم چنان برخیزد
  8. رباعی شمارهٔ ۵۶چندان برو این ره که دویی برخیزد
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.