فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ آن کس که ز ناصواب بشناخت صواب
- شمارهٔ ۲ تا هجر تو کرد بر وصال تو شتاب
- شمارهٔ ۳ دی با رهی، ای رنگ گل و بوی گلاب
- شمارهٔ ۴ ای دل، ز شراب عشق گشتی سرمست
- شمارهٔ ۵ ای صبر، از آن نگار بیداد پرست
- شمارهٔ ۶ زان گونه ز پولاد ترا دست بخست
- شمارهٔ ۷ چون بد عهدی گشت از تو این عهد درست
- شمارهٔ ۸ گه گویم: کار ترا گیرم سست
- شمارهٔ ۹ سوز دل من ز بهر بار غم تست
- شمارهٔ ۱۰ آن کیست که آگاه ز حس و خردست:
- شمارهٔ ۱۱ در عشق بتی دلم گرفتار شده‌ست
- شمارهٔ ۱۲ عقل تو ببخت رهنمای تو بسست
- شمارهٔ ۱۳ از برف سر کوه چو ذات الحُبُکست
- شمارهٔ ۱۴ ایام درشت رام تاج الملکست
- شمارهٔ ۱۵ چیزی که دویست و بیست صد افزونست
- شمارهٔ ۱۶ آن کس که ز بهر او مرا غم نیکوست
- شمارهٔ ۱۷ مر کلک ترا سخاوت، ای خسرو، خوست
- شمارهٔ ۱۸ دل برکندم زین تن بیمار، ای دوست
- شمارهٔ ۱۹ در چشم من از آتش عشق تو نمیست
- شمارهٔ ۲۰ ای رای تو با ضمیر گردون شد جفت
- شمارهٔ ۲۱ تا در دل من گل هوای تو شکفت
- شمارهٔ ۲۲ چون بر همه کس نمی‌شود راز نهفت
- شمارهٔ ۲۳ تا از برم آن یار پسندیده برفت
- شمارهٔ ۲۴ ای گشته پراکنده سپاه و حَشَمت
- شمارهٔ ۲۵ ای تو تبتی مشک و حسودت زرغُنج
- شمارهٔ ۲۶ گر شاه سه شش خواست سه یک زخم افتاد
- شمارهٔ ۲۷ مر جاه ترا بلندی جوزا باد
- شمارهٔ ۲۸ در عشق تو چشمم از جهان دوخته باد
- شمارهٔ ۲۹ یزدان خرد و کمال راه تو نهاد
- شمارهٔ ۳۰ گم بوده، ز تو جنت و کوثر یابد
- شمارهٔ ۳۱ نی مهر تو در هیچ نگین می‌گنجد
- شمارهٔ ۳۲ مادح ز عطای تو توانگر گردد
- شمارهٔ ۳۳ هر روز بتم با دگری پیوندد
- شمارهٔ ۳۴ فردا علم عشق برون خواهم زد
- شمارهٔ ۳۵ ای مه، به کف ابر زبون خواهی شد
- شمارهٔ ۳۶ بیهوده بر آزار من، ای سرو بلند
- شمارهٔ ۳۷ هر گه که بخندد آن نگار دلبند
- شمارهٔ ۳۸ پیچیدن افعی به کمندت ماند
- شمارهٔ ۳۹ نوروز شکفته از لقای تو برند
- شمارهٔ ۴۰ عشق تو مرا از دل و از جان برکند
- شمارهٔ ۴۱ عشق تو ز هر دل آشیانی نکند
- شمارهٔ ۴۲ آن دل، که به بند عشق کس بسته نبود
- شمارهٔ ۴۳ ای شاه، جهان زود به کام تو شود
- شمارهٔ ۴۴ چون قفل نشاط را شود باغ کلید
- شمارهٔ ۴۵ گر نعل سمند تو بر آهن ساید
- شمارهٔ ۴۶ مرد آنکه شدن را بشتاب آراید
- شمارهٔ ۴۷ از خاک چمن بوی سمن می‌آید
- شمارهٔ ۴۸ چون لعل کند سنان سر از خون جگر
- شمارهٔ ۴۹ عشن تو مرا توانگری آرد بر
- شمارهٔ ۵۰ گر عشق تو بر من آورد رنج به سر
- شمارهٔ ۵۱ با عشق بتان چو اوفتادت سر و کار
- شمارهٔ ۵۲ چون برکشی آن بلارک گوهردار
- شمارهٔ ۵۳ سردست و مسافتیست تا فصل بهار
- شمارهٔ ۵۴ غافل شدی ای نفس، دگر باره ز کار
- شمارهٔ ۵۵ ملک تو، شها، درخت نو بود به بار
- شمارهٔ ۵۶ مهروی من، آن یافته از خوبی بَهر
- شمارهٔ ۵۷ آن شد که ترا رفت همی با ما ناز
- شمارهٔ ۵۸ ای گل رخ سرو قامت، ای مایهٔ ناز
- شمارهٔ ۵۹ زآن روز که من عشق تو کردم آغاز
- شمارهٔ ۶۰ صد لابه و صد بند حیل کردی باز
متن اشعار به نقل از گنجور.