پرش به محتوای اصلی
ازرقی هروی ازرقی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۳۵

ای مه، به کف ابر زبون خواهی شد

وی برگ سمن، بنفشه‌گون خواهی شد

ای رایت نیکویی، نگون خواهی شد

در چشم منست آنکه تو چون خواهی شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷هر گه که بخندد آن نگار دلبند
  2. شمارهٔ ۳۸پیچیدن افعی به کمندت ماند
  3. شمارهٔ ۳۹نوروز شکفته از لقای تو برند
  4. شمارهٔ ۴۰عشق تو مرا از دل و از جان برکند
  5. شمارهٔ ۴۱عشق تو ز هر دل آشیانی نکند
  6. شمارهٔ ۴۲آن دل، که به بند عشق کس بسته نبود
  7. شمارهٔ ۴۳ای شاه، جهان زود به کام تو شود
  8. شمارهٔ ۴۴چون قفل نشاط را شود باغ کلید
همه‌ی رباعیات ←

ازرقی هروی درباره‌ی ازرقی هروی

شرف‌الزمان ابوالمحاسن زین‌الدین ابوبکر جعفر بن اسمعیل وراق هِرَوی متخلص به اَزرَقی شاعر ایرانی نیمهٔ دوم قرن پنجم هجری (متوفی به حدود ۴۶۵ هجری قمری) است که در دربار سلجوقیان در زادگاه خود هرات به‌سر می‌برد و با شمس‌الدوله طغانشاه پسر الب‌ارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح می‌کرد. پدرش اسماعیل وراق هروی در طوس پ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.