پرش به محتوای اصلی
ازرقی هروی ازرقی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲

چون بر همه کس نمی‌شود راز نهفت

من گوهر راز خود نمی‌دانم سفت

تنهایت همی جویم، ای مایهٔ جفت

هم با تو مگر راز تو بتوانم گفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴ای گشته پراکنده سپاه و حَشَمت
  2. شمارهٔ ۲۵ای تو تبتی مشک و حسودت زرغُنج
  3. شمارهٔ ۲۶گر شاه سه شش خواست سه یک زخم افتاد
  4. شمارهٔ ۲۷مر جاه ترا بلندی جوزا باد
  5. شمارهٔ ۲۸در عشق تو چشمم از جهان دوخته باد
  6. شمارهٔ ۲۹یزدان خرد و کمال راه تو نهاد
  7. شمارهٔ ۳۰گم بوده، ز تو جنت و کوثر یابد
  8. شمارهٔ ۳۱نی مهر تو در هیچ نگین می‌گنجد
همه‌ی رباعیات ←

ازرقی هروی درباره‌ی ازرقی هروی

شرف‌الزمان ابوالمحاسن زین‌الدین ابوبکر جعفر بن اسمعیل وراق هِرَوی متخلص به اَزرَقی شاعر ایرانی نیمهٔ دوم قرن پنجم هجری (متوفی به حدود ۴۶۵ هجری قمری) است که در دربار سلجوقیان در زادگاه خود هرات به‌سر می‌برد و با شمس‌الدوله طغانشاه پسر الب‌ارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح می‌کرد. پدرش اسماعیل وراق هروی در طوس پ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.