پرش به محتوای اصلی
ازرقی هروی ازرقی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۶

زان گونه ز پولاد ترا دست بخست

کاندر رگت آویخت چو ماهی در شَست

این نادره بر گوشۀ جان باید بست

الماس که الماس فرو برد به دست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸گه گویم: کار ترا گیرم سست
  2. شمارهٔ ۹سوز دل من ز بهر بار غم تست
  3. شمارهٔ ۱۰آن کیست که آگاه ز حس و خردست:
  4. شمارهٔ ۱۱در عشق بتی دلم گرفتار شده‌ست
  5. شمارهٔ ۱۲عقل تو ببخت رهنمای تو بسست
  6. شمارهٔ ۱۳از برف سر کوه چو ذات الحُبُکست
  7. شمارهٔ ۱۴ایام درشت رام تاج الملکست
  8. شمارهٔ ۱۵چیزی که دویست و بیست صد افزونست
همه‌ی رباعیات ←

ازرقی هروی درباره‌ی ازرقی هروی

شرف‌الزمان ابوالمحاسن زین‌الدین ابوبکر جعفر بن اسمعیل وراق هِرَوی متخلص به اَزرَقی شاعر ایرانی نیمهٔ دوم قرن پنجم هجری (متوفی به حدود ۴۶۵ هجری قمری) است که در دربار سلجوقیان در زادگاه خود هرات به‌سر می‌برد و با شمس‌الدوله طغانشاه پسر الب‌ارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح می‌کرد. پدرش اسماعیل وراق هروی در طوس پ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.