ازرقی هروی
شمارهٔ ۱۳
از برف سر کوه چو ذات الحُبُکست
وین برف پرنده در هوا بس سُبُکست
ای شاه جهان، بنده ز سرما تُنُکست
کوه و در و دشت گنبدان بس خُنُکست
ازرقی هروی
از برف سر کوه چو ذات الحُبُکست
وین برف پرنده در هوا بس سُبُکست
ای شاه جهان، بنده ز سرما تُنُکست
کوه و در و دشت گنبدان بس خُنُکست
دربارهی ازرقی هرویشرفالزمان ابوالمحاسن زینالدین ابوبکر جعفر بن اسمعیل وراق هِرَوی متخلص به اَزرَقی شاعر ایرانی نیمهٔ دوم قرن پنجم هجری (متوفی به حدود ۴۶۵ هجری قمری) است که در دربار سلجوقیان در زادگاه خود هرات بهسر میبرد و با شمسالدوله طغانشاه پسر البارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح میکرد. پدرش اسماعیل وراق هروی در طوس پ...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.