پرش به محتوای اصلی
ازرقی هروی ازرقی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

از برف سر کوه چو ذات الحُبُکست

وین برف پرنده در هوا بس سُبُکست

ای شاه جهان، بنده ز سرما تُنُکست

کوه و در و دشت گنبدان بس خُنُکست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵چیزی که دویست و بیست صد افزونست
  2. شمارهٔ ۱۶آن کس که ز بهر او مرا غم نیکوست
  3. شمارهٔ ۱۷مر کلک ترا سخاوت، ای خسرو، خوست
  4. شمارهٔ ۱۸دل برکندم زین تن بیمار، ای دوست
  5. شمارهٔ ۱۹در چشم من از آتش عشق تو نمیست
  6. شمارهٔ ۲۰ای رای تو با ضمیر گردون شد جفت
  7. شمارهٔ ۲۱تا در دل من گل هوای تو شکفت
  8. شمارهٔ ۲۲چون بر همه کس نمی‌شود راز نهفت
همه‌ی رباعیات ←

ازرقی هروی درباره‌ی ازرقی هروی

شرف‌الزمان ابوالمحاسن زین‌الدین ابوبکر جعفر بن اسمعیل وراق هِرَوی متخلص به اَزرَقی شاعر ایرانی نیمهٔ دوم قرن پنجم هجری (متوفی به حدود ۴۶۵ هجری قمری) است که در دربار سلجوقیان در زادگاه خود هرات به‌سر می‌برد و با شمس‌الدوله طغانشاه پسر الب‌ارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح می‌کرد. پدرش اسماعیل وراق هروی در طوس پ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.