پرش به محتوای اصلی
ازرقی هروی ازرقی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۳۲

مادح ز عطای تو توانگر گردد

فکرت ز سخای تو مدبر گردد

خاطر به هوای تو منور گردد

معنی به ثنای تو مشهر گردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴فردا علم عشق برون خواهم زد
  2. شمارهٔ ۳۵ای مه، به کف ابر زبون خواهی شد
  3. شمارهٔ ۳۶بیهوده بر آزار من، ای سرو بلند
  4. شمارهٔ ۳۷هر گه که بخندد آن نگار دلبند
  5. شمارهٔ ۳۸پیچیدن افعی به کمندت ماند
  6. شمارهٔ ۳۹نوروز شکفته از لقای تو برند
  7. شمارهٔ ۴۰عشق تو مرا از دل و از جان برکند
  8. شمارهٔ ۴۱عشق تو ز هر دل آشیانی نکند
همه‌ی رباعیات ←

ازرقی هروی درباره‌ی ازرقی هروی

شرف‌الزمان ابوالمحاسن زین‌الدین ابوبکر جعفر بن اسمعیل وراق هِرَوی متخلص به اَزرَقی شاعر ایرانی نیمهٔ دوم قرن پنجم هجری (متوفی به حدود ۴۶۵ هجری قمری) است که در دربار سلجوقیان در زادگاه خود هرات به‌سر می‌برد و با شمس‌الدوله طغانشاه پسر الب‌ارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح می‌کرد. پدرش اسماعیل وراق هروی در طوس پ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.