پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۳ - در فضیلت ائمۀ دین

آن امامانی که کردند اجتهاد

رحمت حق بر روان جمله باد

بوحنیفه بود امام با صفا

آن سراج امتان مصطفا

باد فضل حق قرین جان او

شاد باد ارواح شاگردان او

صاحبش بویوسف القاضی شده

وز محمد ذوالمنن راضی شده

شافعی ادریس و مالک با زفر

یافت زیشان دین احمد زیب و فر

روح‌شان در صدر جنت شادباد

قصر دین از علم‌شان آباد باد

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۵ - در بیان مخالفت نفس امارهعاقل آن باشد که او شاکر بود
  2. بخش ۶ - در بیان فواید خاموشیای برادر گر تو هستی حق‌طلب
  3. بخش ۷ - در بیان صفت اهل ایمان و در عمل خالصهرکه باشد اهل ایمان ای عزیز
  4. بخش ۸ - در بیان اصل ایماناصل ایمان هست شش چیز ای وحید
  5. بخش ۹ - در سیرت ملوکچار خصلت ای برادر در جهان
  6. بخش ۱۰ - در صفت علامتهای بزرگیچارچیز آمد بزرگی را دلیل
  7. بخش ۱۱ - در بیان چارچیز که اندر خطر بودچارچیزست ای برادر با خطر
  8. بخش ۱۲ - در بیان نیک بختیشد دلیل نیک بختی چار چیز
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.