پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۷ - در بیان صفت اهل ایمان و در عمل خالص

هرکه باشد اهل ایمان ای عزیز

پاک دارد چار چیز از چارچیز

از حسد اول تو دل را پاک دار

خویشتن را بعد از آن مومن شمار

پاک دار از کذب و از غیبت زبان

تا که ایمانت نیفتد در زیان

پاک اگر داری عمل را از ریا

شمع ایمان مر ترا باشد ضیا

چون شکم را پاک داری از حرام

مرد ایمان دار باشی والسلام

هر که دارد این صفت باشد شریف

ور ندارد، دارد ایمان ضعیف

هر که باطن از حرامش پاک نیست

روح او را ره سوی افلاک نیست

چون نباشد پاک اعمال از ریا

است بی حاصل چو نقش بوریا

هر کرا اندر عمل اخلاص نیست

درجهان از بندگان خاص نیست

هر که کارش از برای حق بود

کار او پیوسته با رونق بود

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۹ - در سیرت ملوکچار خصلت ای برادر در جهان
  2. بخش ۱۰ - در صفت علامتهای بزرگیچارچیز آمد بزرگی را دلیل
  3. بخش ۱۱ - در بیان چارچیز که اندر خطر بودچارچیزست ای برادر با خطر
  4. بخش ۱۲ - در بیان نیک بختیشد دلیل نیک بختی چار چیز
  5. بخش ۱۳ - در بیان سبب عافیتعافیت را گر بجویی ای عزیز
  6. بخش ۱۴ - در تواضع و صحبت درویشانگر ترا عقلست با دانش قرین
  7. بخش ۱۵ - در صفت بدبختیچارچیز آثار بدبختی بود
  8. بخش ۱۶ - در صفت ریاضت نفس و ترک دنیاگر همی خواهی که گردی سر بلند
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.