پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۲۲ - در بیان چارچیز که صاحب عقل و دانش را ازینها دور باید بود

هر که‌را عقل است و دانش ای عزیز

دور باید بودنش از چار چیز

کار خود با ناسزا نکند رها

مردمی نکند به جای ناسزا

عقل داری؛ میل بدکاری مکن

زین چو بگذشتی سبکساری مکن

تا شوی بیش از همه در روزگار

دست بر نان و نمک بگشاده‌دار

تا تو باشی در زمانه دادگر

زیردستان را نکو دار ای پسر

هر که در پند خود آمد استوار

پند او را دیگران بندند کار

هر که از گفتار خود باشد ملول

قول او را دیگران نکنند قبول

هرچه باشد در شریعت ناپسند

گرد او هرگز مگرد ای هوشمند

تا صواب کار بینی سر به‌سر

بر مراد خود مکن کار ای پسر

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۲۴ - در صفت ذکر الله تعالیباش دایم ای پسر با یاد حق
  2. بخش ۲۵ - در بیان چار خصلت که مردم را نیکوستبر همه کس نیک باشد چارچیز
  3. بخش ۲۶ - در صفت اخلاق ذمیمهچارچیز دیگر ای نیکو سرشت
  4. بخش ۲۷ - در علامات مدبرچار چیز آمد نشان مُدْبِری
  5. بخش ۲۸ - در بیان آنکه حقیر داشتن نبایدچار چیز آمد بزرگ و معتبر
  6. بخش ۲۹ - در بیان چار چیز که چار چیزِ دیگر را می‬‌زایدای پسر هر کس که دارد چار چیز
  7. بخش ۳۰ - در چار چیز که کم بقا داردچار چیز ای خواجه کم دارد بقا
  8. بخش ۳۱ - در بیان چار چیز که از چار چیز دیگر تمام باشدچار چیز از چار دیگر شد تمام
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.