شمارهٔ ۴

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۶هر دم که دلم به فکر در کار آید
2. شمارهٔ ۷در قعرِ دلِ خود سفرم میباید
3. شمارهٔ ۸عمری به امید در طلب بنشستیم
4. شمارهٔ ۹آن قطره که آب جمله از دریا خورد
5. شمارهٔ ۱۰هر گه که دلم ز پرده پیدا آید
6. شمارهٔ ۱۱در عالمِ پُر علم سفر خواهم کرد
7. شمارهٔ ۱۲از بس که دلم در بُنِ این قلزم گشت
8. شمارهٔ ۱۳بستیم میان و خون دل بگشادیم