پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۱۰هر گه که دلم ز پرده پیدا آید
  2. شمارهٔ ۱۱در عالمِ پُر علم سفر خواهم کرد
  3. شمارهٔ ۱۲از بس که دلم در بُنِ این قلزم گشت
  4. شمارهٔ ۱۳بستیم میان و خون دل بگشادیم
  5. شمارهٔ ۱۴زان روز که ما به زندگانی مُردیم
  6. شمارهٔ ۱۵روزی که به دریای فنا در تازم
  7. شمارهٔ ۱۶صعب است به ذرّهای نگاهی کردن
  8. شمارهٔ ۱۷تا عقل من از عقیله آزادی یافت
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.