شمارهٔ ۶

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۸عمری به امید در طلب بنشستیم
2. شمارهٔ ۹آن قطره که آب جمله از دریا خورد
3. شمارهٔ ۱۰هر گه که دلم ز پرده پیدا آید
4. شمارهٔ ۱۱در عالمِ پُر علم سفر خواهم کرد
5. شمارهٔ ۱۲از بس که دلم در بُنِ این قلزم گشت
6. شمارهٔ ۱۳بستیم میان و خون دل بگشادیم
7. شمارهٔ ۱۴زان روز که ما به زندگانی مُردیم
8. شمارهٔ ۱۵روزی که به دریای فنا در تازم