شمارهٔ ۲

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۴دل گفت که ما چو قطره ای مسکینیم
2. شمارهٔ ۵تا چشم دلم به نور حق بینا گشت
3. شمارهٔ ۶هر دم که دلم به فکر در کار آید
4. شمارهٔ ۷در قعرِ دلِ خود سفرم میباید
5. شمارهٔ ۸عمری به امید در طلب بنشستیم
6. شمارهٔ ۹آن قطره که آب جمله از دریا خورد
7. شمارهٔ ۱۰هر گه که دلم ز پرده پیدا آید
8. شمارهٔ ۱۱در عالمِ پُر علم سفر خواهم کرد