پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۳زین بحر که در سینهٔ ما پیدا گشت
  2. شمارهٔ ۴دل گفت که ما چو قطره ای مسکینیم
  3. شمارهٔ ۵تا چشم دلم به نور حق بینا گشت
  4. شمارهٔ ۶هر دم که دلم به فکر در کار آید
  5. شمارهٔ ۷در قعرِ دلِ خود سفرم میباید
  6. شمارهٔ ۸عمری به امید در طلب بنشستیم
  7. شمارهٔ ۹آن قطره که آب جمله از دریا خورد
  8. شمارهٔ ۱۰هر گه که دلم ز پرده پیدا آید
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.