شمارهٔ ۲

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

1. شمارهٔ ۴بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما
2. شمارهٔ ۵شد در همه آفاق عَلَم شیوهٔ ما
3. شمارهٔ ۶یک قطره ز فقرِ دل سوی صحرا شد
4. شمارهٔ ۷رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند
5. شمارهٔ ۸ای بس که به خار مژه خارا سفتیم
6. شمارهٔ ۹اینک جانم به پیشِ جانان شده‌ام
7. شمارهٔ ۱۰صد دُر به اشارتی بسفتیم و شدیم
8. شمارهٔ ۱۱گلهای حقیقت بنرُفتیم یکی