شمارهٔ ۴

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

1. شمارهٔ ۶یک قطره ز فقرِ دل سوی صحرا شد
2. شمارهٔ ۷رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند
3. شمارهٔ ۸ای بس که به خار مژه خارا سفتیم
4. شمارهٔ ۹اینک جانم به پیشِ جانان شده‌ام
5. شمارهٔ ۱۰صد دُر به اشارتی بسفتیم و شدیم
6. شمارهٔ ۱۱گلهای حقیقت بنرُفتیم یکی
7. شمارهٔ ۱۲چون چنگ، همه خروش میباید بود
8. شمارهٔ ۱۳از نادره، نادر جهانیم امروز