پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

باب پنجاهم: در ختم كتاب

شمارهٔ ۱

ای دوست بدان کاین فلک پیروزه

از حلقهٔ جمع ما کند دریوزه

هر کس که کشد دمی ازین پستان شیر

بالغ گردد گرچه بود یک روزه

ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب

  1. شمارهٔ ۳بحر کرم و گنج وفا در دل ماست
  2. شمارهٔ ۴بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما
  3. شمارهٔ ۵شد در همه آفاق عَلَم شیوهٔ ما
  4. شمارهٔ ۶یک قطره ز فقرِ دل سوی صحرا شد
  5. شمارهٔ ۷رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند
  6. شمارهٔ ۸ای بس که به خار مژه خارا سفتیم
  7. شمارهٔ ۹اینک جانم به پیشِ جانان شده‌ام
  8. شمارهٔ ۱۰صد دُر به اشارتی بسفتیم و شدیم
همه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.