شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

1. شمارهٔ ۳۹شمع آمد و گفت: مانده در سوز و گداز
2. شمارهٔ ۴۰شمع آمد و گفت: ماندهام بی سر و پا
3. شمارهٔ ۴۱شمع آمد و گفت: کشتهام هر سحری
4. شمارهٔ ۴۲شمع آمد و گفت: این کرا تاب بود
5. شمارهٔ ۴۳شمع آمد و گفت: اگر لبم پُرخنده است
6. شمارهٔ ۴۴شمع آمد و گفت: بیسرم باید مُرد
7. شمارهٔ ۴۵شمع آمد و گفت: اگر میسر گردد
8. شمارهٔ ۴۶شمع آمد و گفت: زود بیرون رفتم