پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

  1. شمارهٔ ۷کو جان که به چاره چارهٔ جان کنمش
  2. شمارهٔ ۸دل را چو به دردِ عشق افسون کردم
  3. شمارهٔ ۹دل چون دل من غم زده نتواند بود
  4. شمارهٔ ۱۰چندان که به جهد اسب جان میرانم
  5. شمارهٔ ۱۱بیم است که نُه پردهٔ گردون سحری
  6. شمارهٔ ۱۲کس را چه خبر ز آهِ دلسوزِ دلم
  7. شمارهٔ ۱۳در عشق، خلاصهٔ جنون از من خواه
  8. شمارهٔ ۱۴گر مرد رهی همدم و همدردم باش
همه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.