پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

  1. شمارهٔ ۶عشقت به هزار پادشاهی ارزد
  2. شمارهٔ ۷ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده
  3. شمارهٔ ۸جانا غم عشقت دل و دینم نگذاشت
  4. شمارهٔ ۹زلف و رخِ تو که قصدِ جان دارندم
  5. شمارهٔ ۱۰ای روی چو آفتابِ تو پشت سیاه
  6. شمارهٔ ۱۱ای پیش تو سرو و ماه پیوسته رهی
  7. شمارهٔ ۱۲چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت
  8. شمارهٔ ۱۳گر پرده ز روی دلستان برگیری
همه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.