پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

  1. شمارهٔ ۹زلف و رخِ تو که قصدِ جان دارندم
  2. شمارهٔ ۱۰ای روی چو آفتابِ تو پشت سیاه
  3. شمارهٔ ۱۱ای پیش تو سرو و ماه پیوسته رهی
  4. شمارهٔ ۱۲چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت
  5. شمارهٔ ۱۳گر پرده ز روی دلستان برگیری
  6. شمارهٔ ۱۴ای گم شده درحسنِ تو هر دیدهوری
  7. شمارهٔ ۱۵تا دیده بر آن عارضِ گلگون افتاد
  8. شمارهٔ ۱۶گر در همه عمر آرزوئیم بوَد
همه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.