شمارهٔ ۹

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۱۱ای پیش تو سرو و ماه پیوسته رهی
2. شمارهٔ ۱۲چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت
3. شمارهٔ ۱۳گر پرده ز روی دلستان برگیری
4. شمارهٔ ۱۴ای گم شده درحسنِ تو هر دیدهوری
5. شمارهٔ ۱۵تا دیده بر آن عارضِ گلگون افتاد
6. شمارهٔ ۱۶گر در همه عمر آرزوئیم بوَد
7. شمارهٔ ۱۷ای تُرک! دلم غاشیه بر دوش تو شد
8. شمارهٔ ۱۸تا حلقهٔ آن زلف مشوّش دیدم