شمارهٔ ۱۳

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۱۵تا دیده بر آن عارضِ گلگون افتاد
2. شمارهٔ ۱۶گر در همه عمر آرزوئیم بوَد
3. شمارهٔ ۱۷ای تُرک! دلم غاشیه بر دوش تو شد
4. شمارهٔ ۱۸تا حلقهٔ آن زلف مشوّش دیدم
5. شمارهٔ ۱۹در جنب رخت چو ماه میننماید
6. شمارهٔ ۲۰بی عشق تو زیستن دریغم آید
7. شمارهٔ ۲۱ای حسن تو درحدّ کمال افتاده
8. شمارهٔ ۲۲خورشید که چرخ در نکوئیش آورد