شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۱۹در جنب رخت چو ماه میننماید
2. شمارهٔ ۲۰بی عشق تو زیستن دریغم آید
3. شمارهٔ ۲۱ای حسن تو درحدّ کمال افتاده
4. شمارهٔ ۲۲خورشید که چرخ در نکوئیش آورد
5. شمارهٔ ۲۳ای نرگسِ صفرا زده سودائی تو
6. شمارهٔ ۲۴لعلت که بلای دل و دین آید هم
7. شمارهٔ ۲۵تا روی چو آفتاب جانان بفروخت
8. شمارهٔ ۲۶گل را به چمن گونهٔ رخسار تو نیست