شمارهٔ ۲۳

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۲۵تا روی چو آفتاب جانان بفروخت
2. شمارهٔ ۲۶گل را به چمن گونهٔ رخسار تو نیست
3. شمارهٔ ۲۷عشق رخ تو که کیمیای خطرست
4. شمارهٔ ۲۸گاهی ز سرِ زلفِ سیاهت ترسم
5. شمارهٔ ۲۹کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
6. شمارهٔ ۳۰ماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمود
7. شمارهٔ ۳۱آن ماه که سجده بُرد انجم او را
8. شمارهٔ ۳۲بی لعلِ لبش شکرستان میچکنم