پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

  1. شمارهٔ ۲۹کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
  2. شمارهٔ ۳۰ماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمود
  3. شمارهٔ ۳۱آن ماه که سجده بُرد انجم او را
  4. شمارهٔ ۳۲بی لعلِ لبش شکرستان میچکنم
  5. شمارهٔ ۳۳بگشاده رخ و بسته قبا میآید
  6. شمارهٔ ۳۴آن روز که روی دلستان نتوان دید
  7. شمارهٔ ۳۵شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتن
  8. شمارهٔ ۳۶ای باد به سوی زلفِ آن یار بتاز
همه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.