پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

  1. شمارهٔ ۲۸گاهی ز سرِ زلفِ سیاهت ترسم
  2. شمارهٔ ۲۹کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
  3. شمارهٔ ۳۰ماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمود
  4. شمارهٔ ۳۱آن ماه که سجده بُرد انجم او را
  5. شمارهٔ ۳۲بی لعلِ لبش شکرستان میچکنم
  6. شمارهٔ ۳۳بگشاده رخ و بسته قبا میآید
  7. شمارهٔ ۳۴آن روز که روی دلستان نتوان دید
  8. شمارهٔ ۳۵شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتن
همه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.