شمارهٔ ۲۴

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۲۶گل را به چمن گونهٔ رخسار تو نیست
2. شمارهٔ ۲۷عشق رخ تو که کیمیای خطرست
3. شمارهٔ ۲۸گاهی ز سرِ زلفِ سیاهت ترسم
4. شمارهٔ ۲۹کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
5. شمارهٔ ۳۰ماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمود
6. شمارهٔ ۳۱آن ماه که سجده بُرد انجم او را
7. شمارهٔ ۳۲بی لعلِ لبش شکرستان میچکنم
8. شمارهٔ ۳۳بگشاده رخ و بسته قبا میآید