پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

  1. شمارهٔ ۲۱دوش آمدو ره بر دل و جانم در بست
  2. شمارهٔ ۲۲دوش آمد و گفت: حسن دنییست امشب
  3. شمارهٔ ۲۳آن بت که دلم عاشقِ جانبازش بود
  4. شمارهٔ ۲۴دوش از درِ دل درآمد آن بینایی
  5. شمارهٔ ۲۵دوش از سر لطفی بنشاندست مرا
  6. شمارهٔ ۲۶دوش از برِ خویش سرنگونم میتاخت
  7. شمارهٔ ۲۷دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
  8. شمارهٔ ۲۸دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
همه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.