شمارهٔ ۲۳

ادامه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

1. شمارهٔ ۲۵دوش از سر لطفی بنشاندست مرا
2. شمارهٔ ۲۶دوش از برِ خویش سرنگونم میتاخت
3. شمارهٔ ۲۷دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
4. شمارهٔ ۲۸دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
5. شمارهٔ ۲۹دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
6. شمارهٔ ۳۰دی گفت: کجا شدی،‌چنین میباید
7. شمارهٔ ۳۱دوشش دیدم چو زلف خود در تابی
8. شمارهٔ ۳۲امشب بَرِ ما مست که آورد ترا