شمارهٔ ۲۵

ادامه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

1. شمارهٔ ۲۷دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
2. شمارهٔ ۲۸دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
3. شمارهٔ ۲۹دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
4. شمارهٔ ۳۰دی گفت: کجا شدی،‌چنین میباید
5. شمارهٔ ۳۱دوشش دیدم چو زلف خود در تابی
6. شمارهٔ ۳۲امشب بَرِ ما مست که آورد ترا
7. شمارهٔ ۳۳امشب ز پگاهی به خروش آمده‌ای
8. شمارهٔ ۳۴دوش آمد و گفت: هیچ آزرمت نیست