شمارهٔ ۲۶

ادامه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

1. شمارهٔ ۲۸دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
2. شمارهٔ ۲۹دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
3. شمارهٔ ۳۰دی گفت: کجا شدی،‌چنین میباید
4. شمارهٔ ۳۱دوشش دیدم چو زلف خود در تابی
5. شمارهٔ ۳۲امشب بَرِ ما مست که آورد ترا
6. شمارهٔ ۳۳امشب ز پگاهی به خروش آمده‌ای
7. شمارهٔ ۳۴دوش آمد و گفت: هیچ آزرمت نیست
8. شمارهٔ ۳۵دوش آمد و گفت: ای وطن بگرفته