شمارهٔ ۲۲

ادامه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

1. شمارهٔ ۲۴دوش از درِ دل درآمد آن بینایی
2. شمارهٔ ۲۵دوش از سر لطفی بنشاندست مرا
3. شمارهٔ ۲۶دوش از برِ خویش سرنگونم میتاخت
4. شمارهٔ ۲۷دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
5. شمارهٔ ۲۸دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
6. شمارهٔ ۲۹دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
7. شمارهٔ ۳۰دی گفت: کجا شدی،‌چنین میباید
8. شمارهٔ ۳۱دوشش دیدم چو زلف خود در تابی