پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

  1. شمارهٔ ۱۸دوش آمد و گفت: بی قراری شب و روز
  2. شمارهٔ ۱۹دوش آمد و گفت: اگر وفا خواهی کرد
  3. شمارهٔ ۲۰دوش آمد و گفت: کارِ ما خواهی کرد
  4. شمارهٔ ۲۱دوش آمدو ره بر دل و جانم در بست
  5. شمارهٔ ۲۲دوش آمد و گفت: حسن دنییست امشب
  6. شمارهٔ ۲۳آن بت که دلم عاشقِ جانبازش بود
  7. شمارهٔ ۲۴دوش از درِ دل درآمد آن بینایی
  8. شمارهٔ ۲۵دوش از سر لطفی بنشاندست مرا
همه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.