پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

  1. شمارهٔ ۱۷دوش آمد و صبر از دلِ درویشم رفت
  2. شمارهٔ ۱۸دوش آمد و گفت: بی قراری شب و روز
  3. شمارهٔ ۱۹دوش آمد و گفت: اگر وفا خواهی کرد
  4. شمارهٔ ۲۰دوش آمد و گفت: کارِ ما خواهی کرد
  5. شمارهٔ ۲۱دوش آمدو ره بر دل و جانم در بست
  6. شمارهٔ ۲۲دوش آمد و گفت: حسن دنییست امشب
  7. شمارهٔ ۲۳آن بت که دلم عاشقِ جانبازش بود
  8. شمارهٔ ۲۴دوش از درِ دل درآمد آن بینایی
همه‌ی باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.