پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن

  1. شمارهٔ ۷گر دل بشناختی که من کیستمی
  2. شمارهٔ ۸گر جان گویم جای خرابش بنماند
  3. شمارهٔ ۹هر شب چو غمی ز چشم من خون ریزد
  4. شمارهٔ ۱۰چون دریائی کنار من از جا خاست
  5. شمارهٔ ۱۱هر چند که پشت و روی دارم کاری
  6. شمارهٔ ۱۲گفتم ای چشم خواب میباید برد
  7. شمارهٔ ۱۳آن دل که نشان غمگساری میجست
  8. شمارهٔ ۱۴ای دل هر دم دست به خون نتوان برد
همه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.