شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن

1. شمارهٔ ۱۶هر سیل که از خون جگر خواهد خاست
2. شمارهٔ ۱۷خونی که مرا در دل و جان اکنون هست
3. شمارهٔ ۱۸یک همنفسی کو که برو گریم من
4. شمارهٔ ۱۹گفتم:‌دل من که خانهٔ جان اینست
5. شمارهٔ ۲۰از شرم رخت سرخی گل میبشود
6. شمارهٔ ۲۱ای عشق توأم در تک و تاب افکنده
7. شمارهٔ ۲۲تا کی ریزم ز چشمِ خون پالا اشک
8. شمارهٔ ۲۳چون دردِ دلم تو میپسندی بسیار