شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن

1. شمارهٔ ۱۴ای دل هر دم دست به خون نتوان برد
2. شمارهٔ ۱۵ای دل ز هوای عشق کیفر میبر
3. شمارهٔ ۱۶هر سیل که از خون جگر خواهد خاست
4. شمارهٔ ۱۷خونی که مرا در دل و جان اکنون هست
5. شمارهٔ ۱۸یک همنفسی کو که برو گریم من
6. شمارهٔ ۱۹گفتم:‌دل من که خانهٔ جان اینست
7. شمارهٔ ۲۰از شرم رخت سرخی گل میبشود
8. شمارهٔ ۲۱ای عشق توأم در تک و تاب افکنده