پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن

  1. شمارهٔ ۲۷تن خاک نشین چشم یار آمده گیر
  2. شمارهٔ ۲۸جانا!‌غم تو با تن چون مویم داشت
  3. شمارهٔ ۲۹چون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شد
  4. شمارهٔ ۳۰تا کی ز تو روی بر زمین باید داشت
  5. شمارهٔ ۳۱بس سیل که خاست هر نفس چشمم را
  6. شمارهٔ ۳۲زان روی که در روی تو چشمم نگریست
  7. شمارهٔ ۳۳آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
  8. شمارهٔ ۳۴چون ایندل غم کشم وطن در خون دید
همه‌ی باب بیست و ششم: در صفت گریستن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.